บทนำ
“อ้าว เจ้าชายเป็นเพื่อนแม่ขาไม่ใช่เหรอคะ”
“ไม่ใช่เพื่อนหรอกค่ะ”ภัคคินัยเป็นฝ่ายตอบ เขามองไปที่คนยืนนิ่งอยู่ นัยน์ตาเขาบอกเธอชัดเจนว่า ‘เรามีเรื่องต้องคุยกัน’
(โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน)
บท 1
อย่าบอกว่าไม่รักกัน
นวนิยายเรื่อง อย่าบอกว่าไม่รักกัน
นามปากกาผู้แต่ง : ปทุมวดี
สำนักพิมพ์ : ปทุมวดี
แนว : นิยายรัก โรมานซ์ ดรามา
ตีพิมพ์เป็นหนังสืออิเล็กทรอนิกส์ เมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม 2567
ออกแบบรูปเล่ม : ปทุมวดี
ช่องทางการติดต่อนักเขียน :
Page Massage in ReadAwrite : ปทุมวดี
Instargram page : pratumv_adee
Twitter page : @pratumvadeewri
Facebook page : นามปากกา ปทุมวดี
Line : @6070fxri - Pratumvadee (บัญชีทางการเท่านั้น)
ปกนอก : คุณริส ‘ฟองนม’
ปกใน : ปทุมวดี
ไทโปอักษร : ณภัทร ณภัทร
พิสูจน์อักษร : ปทุมวดี
ข้อบังคับทางกฎหมาย
© นวนิยายเรื่อง อย่าบอกว่าไม่รักกัน ผู้แต่งขอสงวนลิขสิทธิ์ ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 และที่แก้ไขเพิ่มเติม มาตรา 15 ภายใต้บังคับมาตรา 9 มาตรา 10 และมาตรา 14 เจ้าของลิขสิทธิ์ย่อมมีสิทธิ์แต่ผู้เดียว
คุยกับนักเขียน
สวัสดีค่ะทุกคน หลังจากที่ห่างหายจากช่วงคุยกับนักเขียนไปหลายเรื่อง รวม ๆ ก็น่าจะสามถึงสี่เรื่องได้ วันนี้เรากลับมาทำช่วงนี้แล้วค่ะ
นวนิยายเรื่อง อย่าบอกว่าไม่รักกัน จริง ๆ ที่เขียนเรื่องนี้มาเป็นเพราะไปอินกับเพลง ๆ หนึ่ง ซึ่งเป็นเพลงประกอบละครค่ะ แล้วช่วงนั้นก็คืออ่านนวนิยายเรื่องหวนคืนรัก หัวใจดวงเดิม ซึ่งเป็นผลงานของเราเองไปด้วยก็เลยอินเข้าไปอีก (คือจริง ๆ จะเข้าไปย้อนรอยสักหน่อยเพราะตอนนั้นไม่รู้จะทำอะไรดี) ทำให้เกิดแรงบันดาลใจเรื่องนี้ขึ้นมา แต่เรื่องนี้จะเป็นเรื่องที่แอบมีความโรมานซ์ดราม่าหนักหน่วงมากกว่า ซีนอารมณ์อาจจะเยอะกว่า ตัวละครก็อาจจะมีความง้องอนกันมากกว่าด้วย ไม่รู้ว่าจะตับพังหรืออินจนลุ้นต่อดี ยังไงก็ขอฝากนวนิยายเรื่อง อย่าบอกว่าไม่รักกันไว้ในอ้อมอกอ้อมใจของนักอ่านทุกท่านด้วยนะคะ ขอบคุณค่า~
ปทุมวดี
คำเตือน
นวนิยายเรื่อง อย่าบอกว่าไม่รักกัน เป็นนวนิยายที่เขียนขึ้นจากจินตนาการของนักเขียนทั้งสิ้น อาจมีคำพูดหรือเนื้อหาไม่เหมาะสม เช่น การกระทำของตัวละครบางตัว การเอ่ยถึงการใช้สารเสพติด คำพูดที่รุนแรงต่อจิตใจ ฯลฯ อาจมีการกล่าวถึงสถานที่ที่มีอยู่จริงร่วมด้วย ด้วยเหตุนี้ นักเขียนจึงขอความกรุณาให้นักอ่านใช้วิจารณญาณในการอ่านนวนิยายเรื่องนี้ อย่าเพิ่งด่วนตัดสินตัวละครไปก่อน ทั้งนี้ ก็ขอให้นักอ่านเสพผลงานเรื่อง อย่าบอกว่าไม่รักกัน อย่างมีความสุขค่ะ
ขอบคุณค่ะ
ปทุมวดี
บทนำ
ภายในบริษัทสุดหรู Temerfilm[1] จำกัด (มหาชน) บริษัทศูนย์กลางของช่องน้อยสี TC ที่กำลังมาแรงในช่วงนี้ เพราะทายาททั้งสามคนของตระกูล ‘โสภณเตมิรักษ์’ ได้กลับมารับช่วงต่อจากบิดาที่คนเสพผลงานละครและซีรี่ย์รู้จักกันในนามผอ.เมธัล
‘คุณเมธัล โสภณเตมิรักษ์’ ชายลูกครึ่งอิตาลี-ไทย
“สวัสดีค่ะคุณพรภิภา”
เสียงของคุณดวงใจเลขาสาวของ ‘แอน พรภิภา โสภณเตมิรักษ์’ ซึ่งเป็นลูกสาวคนสุดท้องของตระกูลเอ่ยขึ้นพร้อมกับยกมือไหว้เจ้านาย และนั่นก็ทำให้คุณดวงใจนึกแปลกใจ เพราะพรภิภาเพียงแค่พยักหน้าให้และรีบเดินเข้าไปเท่านั้น
เพราะที่เธอเข้าบริษัทในวันนี้ โดยที่ไม่ได้บอกกับเลขาสาว เป็นเพราะ ‘คุณหญิงทิพย์อัปสร โสภณเตมิรักษ์’ ผู้เป็นมารดาสั่งให้เธอมาที่นี่
มาหาพี่ชายคนโต
‘ฮานส์ ภัคคินัย โสภณเตมิรักษ์’
“เอ่อ บอสคะ..”
“คุณดวงใจกลับไปทำงานเถอะ วันนี้ฉันไม่ได้มาเพราะทำงาน”
พรภิภาบอกไปก็เดินพยักหน้ารับไหว้พนักงานตามรายทางไปด้วย และเมื่อเจ้านายพูดมาเช่นนั้นพร้อมกับก้าวเดินสับรองเท้าส้นสูงแบรนด์เนมก็เป็นอันรู้กันว่า คุณดวงใจต้องกลับไปนั่งประจำที่โต๊ะทำงานของตนเองเสียตอนนี้
หญิงสาวหุ่นนางแบบก้าวสับเท้าไว ๆ เดินมาถึงหน้าห้องทำงาน ป้ายชื่อบ่งบอกว่าเจ้าของห้องอยู่ในตำแหน่งอะไร ‘ผอ.ภัคคินัย โสภณเตมิรักษ์’
“สวัสดีค่ะท่านรอง”คุณลัคนาเลขาสาวของภัคคินัยลุกขึ้นสวัสดีทันทีเมื่อเห็นว่าใครเข้ามาเยือนถึงที่ “พี่ฮานส์อยู่ไหน ตอนนี้ว่างคุยหรือเปล่า”
“ท่านผอ.อยู่ในห้องค่ะ ตอนนี้ท่านผอ.กำลังนั่งเซ็นเอกสารอยู่ แต่ว่..ท่านรองคะ!”ไม่ทันที่คุณลัคนาจะพูดจบ เมื่อรู้ว่าพี่ชายอยู่ที่ไหนแล้ว ก็รีบเปิดประตูเข้าไปโดยมีคุณลัคนาเดินตามเข้ามาด้วยความร้อนรน เพราะกลัวความผิด
ตาเฉี่ยวคมมองตรงไปที่พี่ชายคนโต เขากำลังนั่งพิงพนักพิงของเก้าอี้ตัวใหญ่
มองไกล ๆ เหมือนสบายอารมณ์ แต่พอเดินเข้าไปใกล้ ๆ แล้ว ตอนนี้สายตาคมกำลังจ้องและกวาดสายตาอ่านเอกสารในแฟ้มสีดำด้านอยู่ด้วยท่าทางที่เคร่งเครียด
“พี่ฮานส์”
บทล่าสุด
#43 บทที่ 43 ตอนที่ 39 ขอโทษ (จบ)
อัปเดตล่าสุด: 3/27/2026#42 บทที่ 42 ตอนที่ 38 จมปลักความผิด
อัปเดตล่าสุด: 3/27/2026#41 บทที่ 41 ตอนที่ 37 เหตุผลที่แท้จริง
อัปเดตล่าสุด: 3/27/2026#40 บทที่ 40 ตอนที่ 36 ง้อหน่อย
อัปเดตล่าสุด: 3/27/2026#39 บทที่ 39 ตอนที่ 35 ขอ
อัปเดตล่าสุด: 3/27/2026#38 บทที่ 38 ตอนที่ 34 ให้เจ้าชายนอนด้วยนะคะ
อัปเดตล่าสุด: 3/27/2026#37 บทที่ 37 ตอนที่ 33 ซ้อนแผน
อัปเดตล่าสุด: 3/27/2026#36 บทที่ 36 ตอนที่ 32 อาการแปลก
อัปเดตล่าสุด: 3/27/2026#35 บทที่ 35 ตอนที่ 31 หนี
อัปเดตล่าสุด: 3/27/2026#34 บทที่ 34 ตอนที่ 30 เผชิญหน้า
อัปเดตล่าสุด: 3/27/2026
คุณอาจชอบ 😍
พลาดรักร้ายนายวิศวะ
"พี่สาวฉันไม่ใช่ผู้หญิงขายตัว อย่างที่พี่เข้าใจ" มิริณสวนกลับอรัณอย่างไม่ยอมทันที
"เป็นเด็กN มันไม่ได้ต่างกับผู้หญิงขายตัว" อรัณจับข้อมือเรียวเล็กของมิริณเอาไว้แน่น ด้วยความโกรธและโมโห ใบสวยหวานไร้กรอบแว่นตา จ้องมองคนปากร้ายโดยไม่เกรงกลัวแต่อย่างใด
"ถ้าเกลียดผู้หญิงขายตัว เกลียดพี่สาวฉัน เกลียดฉันมากนัก พี่ก็เลิกยุ่งกับฉันเสียทีสิ" มิริณกดน้ำเสียงโดยความไม่พอใจ พร้อมกับสะบัดมือออกจากแขนของอรัณ
"ถ้าอยากเป็นเด็กขายตัวตามพี่สาวของเธอนัก ก็มาขายให้ฉันเสียสิ จะได้ไม่ต้องวิ่งหาคนอื่นให้มันเหนื่อย แค่นอนให้ฉันกระแทกก็พอ"
"พี่รัณ" มิริณตระโกนใส่หน้าอรัณด้วยความโกรธจัด
!! เพี๊ยะ !! พร้อมกับตะเบ่งฝามือฝาดใบหน้าอันหล่อเหลาของอรัณด้วยที่เขานั้นดูถูกเธอไม่หยุด
ใบหน้าของอรัณหันไปตามแรงตบและมอง มิริณมาด้วยสายตาดุดัน
"ขอซื้อดีๆ ไม่ขาย งั้นก็โดนฉันกระแทกก่อน แล้วค่อยคิดราคามาละกัน" พูดจบอรัณก็ระดมจูบคนตัวเล็กไปทั่วทั้งใบหน้าด้วยความโมโห
คลั่งรักร้ายนายวิศวะ
"ปล่อยนะพี่ริว พี่ไม่ใช่ ผัว..." เสียงเล็กถูกกลื้นหายในลำคอ เมื่อโดนคนใจร้ายตรงหน้าระดมจูบไปทั้งใบหน้า อย่างไม่ทันตั้งตัว ริวถอนจูบออก เสมองคนตรงหน้าอย่างเย้ยหยัน
"ผัว...ที่เอาเธอคนแรกหนะ"
"พี่ริว..." เจนิสตะเบ่งเสียงด้วยสีหน้าอันโกรธจัด
"ทำไม เรียกชื่อพี่บ่อยแบบนี้ละครับ" ริวเอ่ยพร้อมกับสบตาคนตรงหน้าด้วยสายตาดุดัน
"คิดว่าคืนนี้เธอจะรอดเหรอ" ริวตะเบ่งเสียงขึ้นมา จนร่างบางถึงกับชะงัก
"ปล่อย...นะ คนเลว" ยิ่งเธอต่อต้านเขายิ่งรุนแรงกับเธอมากขึ้น
"เอาดิ...เธอตบ ฉันจูบ..." ริวเอ่ยพร้อมกับจ้องมองด้วยสายตาดุดัน
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
ลิขิตรักนายสุดหื่น
เรื่องย่อ....
“คุณอัสลาน… คุณออกไปห่างๆฉันหน่อยได้ไหม…ห้องครัวนี่มันก็กว้างมากเลยนะคุณ ทำไมคุณต้องมาใกล้ฉันขนาดนี้ด้วย…”
“ก็ผมอยากจะดูว่าคุณใส่ยาเสน่ห์อะไรลงไปในอาหารหรือเปล่า เพราะช่วงนี้ผมรู้สึกโหยหาคุณตลอดเลย…”
“ใครจะบ้ามาใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกินล่ะ แค่นี้ฉันก็แทบไม่ได้นอนแล้ว… ขืนใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกิน ฉันไม่นอนแกผ้าให้คุณเอาทั้งวันเลยเหรอ…”
“หึๆ…ก็คุณมันน่ามั่นเขี้ยวนิ จะจับจะตบตรงไหนก็แน่นไปหมดเลย…แถมกลิ่นตัวก็หอมไปยันหอยเลย…อืม…พูดไปแล้วขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยสิ วันนี้ทำงานมาโคตรเหนื่อยเลย…”
“อื้อ…คุณจะทำอะไรน่ะคุณฮัสลาน นี่มันในห้องครัวนะคุณ…เดี๋ยวพวกแม่บ้านเดินเข้ามาจะทำยังไงคะ…ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ จะมาดมอะไรตรงนี้”
“ก็ผมอยากดมตอนนี้ไงคุณ…เห็นหน้าคุณแล้วผมก็รู้สึกเสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วเนี่ย…ขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยเถอะ”
“อ้ะ….คุณอัสลาน….อื้อ….ทำไมคุณมันหื่นแบบนี้เนี่ย….เอามือของคุณออกไปนะ เดี๋ยวคนมาเห็น….อ้ะ…ซี๊ด…อ่าส์….”
บ่วงรักบ่วงเสน่หา
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง













